Het Oude Raadhuys van Leidschendam is een markant rijksmonument dat in 1941 werd gebouwd naar ontwerp van architect Alexander J. Kropholler, een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Delftse School. Het gebouw verrees als bestuurlijk centrum van de nieuwe gemeente Leidschendam, die in 1938 ontstond uit de samenvoeging van Veur en Stompwijk. De karakteristieke architectuur met rode baksteen, een hoog schilddak, natuurstenen accenten en een monumentale entree straalt gezag en duurzaamheid uit. Boven de ingang zijn de wapens van Leidschendam, Veur en Stompwijk aangebracht als blijvende herinnering aan deze gemeentelijke fusie.
Het raadhuis vormt het middelpunt van een zorgvuldig ontworpen ensemble. Kropholler ontwierp niet alleen het gebouw zelf, maar ook de omliggende woningen aan de Raadhuislaan en zelfs de karakteristieke lantaarnpalen bij de entree. Hoewel het gebouw in 1961 en 1978 werd uitgebreid, bleef de oorspronkelijke opzet en uitstraling behouden. Na de gemeentelijke herindeling van 2002 bleef het pand in gebruik voor de gemeente Leidschendam-Voorburg. Daarmee is het Oude Raadhuys niet alleen een architectonisch monument, maar ook een gebouw dat al meer dan tachtig jaar een centrale rol speelt in het bestuurlijke en maatschappelijke leven van Leidschendam.